De Nicolaïkerk
De Nicolaïkerk

De Nicolaïkerk

De Utrechtse Nicolaïkerk stamt uit het begin van de 12e eeuw. De naam van de kerk verwijst naar haar ligging op een knooppunt van waterwegen, want St. Nicolaas was de beschermheilige van de schippers. Met haar twee torens en de galerijen boven de zijbeuken moet de kerk een rijke indruk gemaakt hebben. In de loop van de tijd is ze een aantal malen verbouwd en vergroot. Zo werden aan het begin van de 13e eeuw de galerijen boven de zijbeuken weggebroken; van deze verbouwing getuigen nu nog de sporen op de pijlers in de kerk. De belangrijkste vergroting vond plaats in de 15e eeuw toen de romaanse kruisbasiliek werd veranderd in een gotische hallenkerk onder leiding van de Dombouwmeester Jacob van der Borch.
Na de tweede beeldenstorm in 1579 ging de kerk in protestantse handen over. Deze overgang had grote gevolgen voor de inrichting van de kerk, o.a. het buiten gebruik raken van het koor.
In de 20ste eeuw werd de kerk in twee fasen gerestaureerd. De eerste fase vond plaats tussen 1942 en 1953 en betrof de westgevel; tussen 1970 en 1978 werden ook het schip en het koor gerestaureerd.

De Nicolaïkerk

    De Nicolaïkerk in de 18e eeuw

Praktische informatie

In de periode van mei t/m september is de kerk tijdens de openingsuren van het Centraal Museum te bezichtigen via de ingang van het museum. In de kerk is een tentoonstelling ingericht over de orgels en beiaarden van de Nicolaïkerk; voor wie er meer over wil lezen is er een boekje te koop, alsmede fotokaarten. Van de beiaard en het orgel zijn diverse geluidsdragers verkrijgbaar. De Nicolaïkerk is gelegen aan het Nicolaaskerkhof, naast het Centraal Museum (Zie Stadsplattegrond Utrecht).
Met het openbaar vervoer is de kerk te bereiken met buslijn 22 (halte Agnietenstraat/Centraal Museum).


[Home] [English Version]